Konstrukcja szybu

Szyby główne budowane są zwykle w tych miejscach, gdzie projekt kanału przewiduje budowę większych obiektów, np. połączeń lub włazów. Konstrukcja szybu może być wówczas taka, żeby po ukończeniu robót mogła pozostać na stałe, jako konstrukcja komory kanałowej. Szyb, który następnie będzie służył jako studnia rewizyjna. Między szybami głównymi buduje się szyby pośrednie zazwyczaj w miejscach mniej ważnych urządzeń na kanale. Read more „Konstrukcja szybu”

Wykonawstwo robot metoda tarczowa

Wykonawstwo robot metodą tarczową Podobnie jak w metodzie górniczej, roboty tunelowe rozpoczynamy od szybów. Budowa szybów przy metodzie tarczowej nie różni się w zasadzie od budowy szybów dla metody górniczej, jedynie wymiary szybów, z których rozpoczyna się tunelowanie i do których opuszcza się tarcze oraz te, w których kończy się marsz tarczy, są większe. Większe wymiary zezwalają na opuszczenie lub podniesienie tarczy, bez potrzeby specjalnych robót i przeróbek mocowania. Szyby te nazywa się głównymi. Ponieważ tunelowanie tarczą odbywa się zazwyczaj w jednym kierunku od szybu do szybu, bez tunelowania naprzeciw siebie i ponieważ szybkość tunelowania tarczą jest zwykle większa niż metodami górniczymi, przeto odległość między szybami może być większa niż odległość między szybami metody górniczej. Read more „Wykonawstwo robot metoda tarczowa”

Kazdy pierscien sklada sie z pewnej liczby bloków

Każdy pierścień składa się z pewnej liczby bloków, zależnej od liczby lewarów tak, aby nacisk od nich był rozdzielony równomiernie na cały pierścień. Z drugiej strony o liczbie bloków w pierścieniu decyduje ich ciężar, a ten znowu jest zależny od sposobu ich układania. W tarczach o średnicy do 2,5 m bloki układa się ręcznie i dlatego ciężar ich nie po- winien przekraczać 60 kG, zaś liczba bloków powinna wahać się w granicach 12-:-20 sztuk, w zależności od liczby lewarów i typu bloków. W tarczach o średnicy 3-:-3,5 m, bloki układa się mechanicznie, najczęściej lewarami mechanicznymi lub hydraulicznymi. Liczba bloków w pierścieniu może wtedy być zmniejszona do 10-:-12, a ich ciężar odpowiednio zwiększony. Read more „Kazdy pierscien sklada sie z pewnej liczby bloków”

Stropy

Stropy odgrywają ważną rolę konstrukcyjną w budynku, ponieważ przenoszą wszystkie obciążenia stałe, jak ciężar własny, izolacji cieplnej i dźwiękowej itp. , oraz użytkowe, jak ciężar mebli i mieszkańców. Stropy zatem muszą być odpowiednio wytrzymałe i trwałe. Poza tym strop powinien być dostatecznie sztywny, tzn. nie może się uginać pod ciężarem mebli i ludzi, gdyż nadmierne ugięcie powoduje pękanie i odpadanie tynku z sufitu pomieszczenia położonego niżej. Read more „Stropy”

Przy wtlaczaniu zaprawy istnieje niebezpieczenstwo

Przy wtłaczaniu zaprawy istnieje niebezpieczeństwo, że przy zbyt dużym ciśnieniu zaprawa może wypływać w kierunku tarczy, utrudniając w ten sposób montaż bloków. Dlatego też przy wtłaczaniu należy bacznie zwracać uwagę na prawidłowy przebieg procesu i stale regulować pracę wtłaczarki. W Bratysławie przy budowie kolektora za pomocą tarczy o średnicy D = 2,2 m, w gruncie piaszczystym (wg K. Ratkowskyego), nie stosowano wypełniania przestrzeni pustych za obudowę kanału. Po sprawdzeniu za pomocą dokładnych pomiarów wielkości odkształceń pierścienia w czasie od 3 godzin do 7 dni, po przesunięciu tarczy zdecydowano, że tego rodzaju odkształcenia nie zagrażają stateczności obudowy. Read more „Przy wtlaczaniu zaprawy istnieje niebezpieczenstwo”

Zaprawe cementowa wtlacza sie za obudowe za pomoca wtlaczarki pneumatycznej

W niektórych przypadkach stosowano dodatki przyspieszające związanie cementu, np. 3-procentowy chlorek wapnia. Tego rodzaju dodatki były potrzebne tam, gdzie zachodziła obawa szybkiej deformacji pierścienia. Zaprawę cementową wtłacza się za obudowę za pomocą wtłaczarki pneumatycznej. Wtłaczanie zaprawy rozpoczyna się zwykle od dołu pierścienia przez specjalne do tego celu otwory znajdujące się w każdym bloku. Read more „Zaprawe cementowa wtlacza sie za obudowe za pomoca wtlaczarki pneumatycznej”

Zdolnosc tarczy do zmiany kierunku i do korygowania jej ruchu

Zdolność tarczy do zmiany kierunku i do korygowania jej ruchu zależy od wielkości luzu między powłoką tarczy i obudową. Wielkość tego luzu powinna być dobierana ze względu na taką właśnie zwrotność tarczy. Łącznie ż grubością blachy luz ten nie powinien być większy niż 7-8 cm, gdyż przy większym luzie powstają duże trudności w zapełnianiu pustych przestrzeni za obudową po zejściu tarczy. Luz za obudową musi być szybko wypełniony, bo w przeciwnym przypadku może powstać odkształcenie lub nawet uszkodzenie obudowy tunelu. W gruntach plastycznych istnieje tendencja do samoczynnego zapełnienia się tych przestrzeni pustych przez zaciskający się wokół tunelu grunt. Read more „Zdolnosc tarczy do zmiany kierunku i do korygowania jej ruchu”

W gruntach ilastych zwykle wybiera sie grunt ze srodka przekroju

W gruntach ilastych zwykle wybiera się grunt ze środka przekroju; grunt po obwodzie jest wtedy skrawany przez nóż tarczy. W gruntach piaszczystych zwykle w tarczy tworzy się skarpa o nachyleniu zależnym od rodzaju uziarnienia i wilgotności piasku. Urobek podbiera się wówczas głównie w dolnej części tarczy. W takich warunkach stosuje się tarcze z kapturem. W gruntach słabych, przy urabianiu ręcznym należy zawsze stosować obudowę przodka (szczytu) tarczy za pomocą desek drewnianych lub stalowych blach ochronnych. Read more „W gruntach ilastych zwykle wybiera sie grunt ze srodka przekroju”

Prowadzenie tarczy wymaga duzego doswiadczenia

Prowadzenie tarczy wymaga dużego doświadczenia, szczególnie jeśli chodzi o obsługę lewarów. Niezbędne jest stałe czuwanie nad ruchem tarczy, gdyż każdy rodzaj gruntu wymaga specjalnej techniki pracy. Prowadząc tarczę należy przewidywać możliwość nagłej zmiany rodzaju gruntu oraz znać sposoby umożliwiające korektę ruchu tarczy, w razie jej odchylenia od zamierzonego kierunku. W p. 8. Read more „Prowadzenie tarczy wymaga duzego doswiadczenia”

Stosowanie takich sluz nie jest kosztowne

Przeciwko stosowaniu sprężonego powietrza w czasie budowy kanałów metodami tunelowymi przemawiają znaczne koszty przygotowania placu budowy, kompresorowni, śluz oraz trudności związane z przestrzeganiem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy przy robotach kesonowych. Przepisy te powinny być przestrzegane w całej rozciągłości. nawet przy stosowaniu małego ciśnienia . Aby zmniejszyć koszty budowy śluz, w Chicago stosowano śluzy kotłowe, przenośne, stosunkowo lekkie, układane na powierzchni ulicy i połączone z tunelem pionowym włazami, rozmieszczonymi wzdłuż trasy, w miejscach przewidzianych dla stałych włazów w kanale. Stosowanie takich śluz nie jest kosztowne, ale użycie ich w Polsce wymagałoby częściowej zmiany przepisów bezpieczeństwa pracy, co niewątpliwie byłoby bardzo kłopotliwe. Read more „Stosowanie takich sluz nie jest kosztowne”